Zbiorniki na deszczówkę – czy warto?

Coraz więcej inwestorów indywidualnych zastanawia się nad montażem zbiornika na deszczówkę przy budowie domu. W dobie rosnących kosztów wody i częstych okresów suszy rozwiązanie to staje się nie tylko ekologiczne, ale również ekonomicznie uzasadnione.
W tym artykule podpowiadamy, czy warto inwestować w system retencji wód opadowych, jakie są jego zalety i jak uwzględnić go już na etapie projektu domu.

Dlaczego warto gromadzić wodę deszczową?

Deszczówka to darmowe źródło wody, które można z powodzeniem wykorzystać w codziennym życiu. Odpowiednio zaprojektowany system pozwala używać jej do:

podlewania ogrodu i roślin,
mycia samochodu lub sprzętów ogrodowych,
spłukiwania toalet,
a po dodatkowej filtracji – nawet do prania.

Dzięki temu można ograniczyć zużycie wody wodociągowej nawet o połowę, co w dłuższej perspektywie przynosi wymierne oszczędności.

Jaki zbiornik na deszczówkę wybrać?

Rodzaj zbiornika zależy od wielkości działki, ukształtowania terenu i indywidualnych potrzeb.

Zbiorniki naziemne – proste w montażu, idealne do mniejszych posesji. Często mają estetyczną formę i mogą stanowić ozdobę ogrodu.
Zbiorniki podziemne – droższe, ale praktyczniejsze przy większej ilości wody. Nie zajmują miejsca na działce i można je podłączyć do instalacji domowej poprzez pompę.

Podczas opracowywania projektu domu warto już na wstępie przewidzieć miejsce na rury spustowe, instalację filtrującą i przestrzeń pod zbiornik. To pozwoli uniknąć kosztownych przeróbek w przyszłości.

Dofinansowania i formalności

W Polsce funkcjonują liczne programy wspierające retencję wód opadowych, m.in. rządowy program „Moja Woda”, który umożliwia uzyskanie dofinansowania do zakupu i montażu zbiornika.

Z prawnego punktu widzenia, montaż przydomowego zbiornika na deszczówkę nie wymaga pozwolenia na budowę – wystarczy zgłoszenie w starostwie. Warto jednak skonsultować się z projektantem, aby dopasować instalację do lokalnych warunków gruntowych i przepisów.

Koszty i opłacalność

Cena całego systemu (zbiornik, filtry, pompa) waha się od 3 000 do 8 000 zł, w zależności od pojemności i rodzaju instalacji.
Biorąc pod uwagę wzrost opłat za wodę i kanalizację, inwestycja ta może się zwrócić nawet w ciągu kilku lat.
Poza oszczędnością pieniędzy, zyskujemy także niezależność i ekologiczny styl życia – coraz bardziej pożądany w nowoczesnym budownictwie.

Wskazówki projektowe

W naszej pracowni projektowej często proponujemy klientom, aby system retencji wody deszczowej był elementem kompleksowego projektu zagospodarowania działki. Dzięki temu wszystkie elementy – budynek, ogród, podjazd i instalacje – tworzą spójną, funkcjonalną całość.

Włączenie retencji do projektu już na wczesnym etapie pozwala:

lepiej zaplanować odwodnienie terenu,
uniknąć kolizji z instalacjami podziemnymi,
i zachować estetykę całej posesji.

Podsumowanie

Zbiornik na deszczówkę to rozwiązanie:

ekonomiczne – pozwala realnie obniżyć rachunki za wodę,
ekologiczne – ogranicza zużycie zasobów naturalnych,
praktyczne – ułatwia pielęgnację ogrodu,
i proste w realizacji – nie wymaga pozwolenia na budowę.

Dlatego jeśli planujesz budowę domu lub modernizację ogrodu, warto pomyśleć o montażu systemu do gromadzenia deszczówki już dziś. To inwestycja, która przynosi korzyści zarówno dla domowego budżetu, jak i dla środowiska.

W dobie oszczędności energii i szeroko pojętej świadomości ekologicznej wiele osób planujących budowę domu zetknęło się z hasłem ” dom pasywny”. Czym jest dom pasywny, jakie są jego podstawowe założenia? Poniższy artykuł w skrócie odpowie na te pytania.

Co to jest dom pasywny?

Dom pasywny nazywamy budynek charakteryzujący się bardzo niskim zapotrzebowaniu na energię do ogrzewania – 15 kWh/m2/rok, w którym komfort cieplny zapewniony jest dzięki wykorzystaniu pasywnych źródeł ciepła (wytwarzanego przez mieszkańców, urządzenia elektryczne, zyski słoneczne) oraz radykalnemu zmniejszeniu strat ciepła przez przenikanie i na wentylację (odzysk ciepła w systemie wentylacji). Dzięki temu budynek nie potrzebuje konwencjonalnych grzejników, a niezbędna ilość ciepła jest dostarczana przez dogrzewanie powietrza wentylacyjnego.

Podstawowe założenia domu pasywnego:

odpowiednia lokalizacja: niezacieniona działka, zwrócenie budynku do południa,
bardzo niskie zużycie energii na ogrzewanie,
bardzo niskie zużycie wszystkich nośników energii – gazu, oleju opałowego, energii elektrycznej, drewna,
możliwość dogrzewania pomieszczeń poprzez wentylację (słońce pokrywa część potrzeb na ogrzewanie pomieszczeń), kolektory słoneczne,
zachowanie szczelności obiektu – dom pasywny musi być szczelny na przenikanie powietrza, aby nie było niekontrolowanego napływu zimnego powietrza z zewnątrz oraz zawilgocenia izolacji,
bardzo dobra izolacja ścian, np. powyżej 30 cm styropianu lub wełny mineralnej,
szczelne okna – szyba potrójna, specjalna rama, szczelnie zamontowana w murze, specjalny montaż okien w warstwie izolacji cieplnej w celu minimalizacji mostków termicznych,
brak mostków termicznych – specjalne rozwiązania dla balkonów, ścian piwnicznych – tzw. „odcinanie” murów od fundamentów,
wentylacja mechaniczna z odzyskiem ciepła,
bryła budynku musi być zwarta, tak aby stosunek kubatury do powierzchni przegród zewnętrznych zapewniał jak najmniejsze straty ciepła,
okna, tak jak i ogrody zimowe, powinny zostać zlokalizowane od południa; warto przy tym zainstalować na oknach żaluzje lub markizy, które będą zapobiegały przegrzaniu pomieszczeń latem,
ściany północne nie powinny być zbytnio przeszklone, warto zlokalizować od tamtej strony nieogrzewane, termicznie oddzielone, pomieszczenia np. garaż czy budynek gospodarczy, które ograniczą straty ciepła,
układ pomieszczeń w budynku powinien być taki, aby pomieszczenia o dużym zapotrzebowaniu energetycznym znajdowały się wewnątrz budynku,
odpowiedni układ zieleni na działce: drzewa liściaste powinny znajdować się od południa. Latem będą ocieniały budynek, a zimą, gdy stracą liście, słońce będzie swobodnie docierało do pomieszczeń. Od północy lepiej sprawdzą się iglaki, które będą chroniły elewację.

Koszty domu pasywnego.

Według analiz przeprowadzonych przez ekspertów w zakresie budownictwa pasywnego koszty budowy budynku pasywnego są w warunkach polskich wyższe o około 25% do 30% niż koszty domu wybudowanego według standardu energetycznego określonego w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Należy pamiętać, że koszty realizacji domów pasywnych ze względu na wzrastające wymagania UE będę spadały, a ceny energii będą rosły. Budownictwo pasywne oznacza ogromne oszczędności w wydatkach na energię i zmniejszenie obciążenia środowiska naturalnego. Dla porównania budynki budowane w Polsce do roku 1966 zużywają 240-350 kWh/m2 /rok na ogrzewanie – czyli 16-23 razy więcej niż domy pasywne. Nowsze mieszkania, które powstały w latach 1993-1997 muszą być ogrzewane energią o wartości 120-160 kWh/m2/rok, czyli 8-10-krotnie większą. Nawet budynki uznawane w Polsce za energooszczędne zużywają 5-krotnie więcej energii niż domy pasywne.

W następnym artykule poruszymy możliwości dofinansowania budowy domu pasywnego.