Strop żelbetowy monolityczny czy gęstożebrowy?

Strop żelbetowy monolityczny czy strop gęstożebrowy?

Wielokrotnie w trakcie realizacji projektu Inwestorzy stoją przed wyborem technologii wykonania stropu. W poniższym artykule postaram się zestawić w skrócie najważniejsze cechy oraz wady i zalety najbardziej popularnych technologii tj. stropu gęsto-żebrowego i monolitycznego.

Strop żelbetowy gęsto-żebrowy (Teriva):

Stropy takie posiadają gęsto rozmieszczone żebra układane z prefabrykowanych belek na ścianach nośnych budynku. Przestrzeń pomiędzy żebrami wypełnia się pustakami stropowymi. Na ułożonym stropie wykonuje się warstwę nad-betonu ok 5 cm. Rozpiętości stropów gęsto-żebrowych waha się w granicach 1.2-7.8 m. Jeżeli rozpiętość przekracza 4,5 m stosuje się poprzeczne żebra rozdzielcze. Stemplowanie stropu powinno pozostać przynajmniej 30 dni aż beton osiągnie właściwą wytrzymałość. Obciążenie stropów gęsto żebrowych wynosi do 150 kg/m². Najczęściej stosowanym stropem w budynkach jednorodzinnych jest strop Teriva. Posiada on żebra z belek kratownicowych zamawianej w długości dowolnej ( zgodnie z dokumentacją projektową) Pustaki wykonane są z keramzytobetonu lub betonu komórkowego. Na rynku są dostępne ( w zależności od uwarunkowań projektowych) następujące odmiany: Teriva I, Teriva I bis, Teriva II, Teriva III, Teriva Nova.

Zalety stropów gęsto-żebrowych:

• Niższa cena niż monolityczny.
• Możliwość montażu ręcznego i łatwość wykonania takiego stropu, gdyż można zamówić belki i pustaki stropowe na gotowy wymiar i układać z przygotowanym wcześniej u producenta zbrojeniem.
• Możliwość montażu stropu przez dwu, lub trzyosobową ekipę.
• Nie ma konieczności deskowania.
• Możliwość prowadzenia  przewodów elektrycznych w otworach pustaków stropowych.

Wady  stropów gęsto-żebrowych:

• Ryzyko „klawiszowania” stropu.
• Ryzyko ugięcia się stropu i powstawiania spękań wzdłużnych wzdłuż żeber rozdzielczych (w przypadku nieprawidłowego wykonania).
• Niski poziom izolacyjności akustycznej.
• Znaczna grubość stropu na poziomie 40-60 cm.
• Niższe dopuszczalne obciążenie od stropów monolitycznych.

Strop żelbetowy monolityczny:

Strop monolityczny wykonywany jest bezpośrednio na budowie na podstawie konkretnego projektu. W zależności od przewidywanych obciążeń projektuje się zbrojenie jedno-, dwukierunkowe lub krzyżowe. Najczęściej wykonuje się stropy jako płyty monolityczne zbrojone siatkami dwukierunkowymi zbrojone górą i dołem. Nośność stropu waha się w przedziale od 150- 300 kg/m².

Zalety stropów monolitycznych:

• Lepsze parametry konstrukcyjne i wyższe wartości obciążenia do stropów gęsto-żebrowych.
• Wyższa trwałość.
• Swobodna możliwość przestawiania ścianek działowych, a przy płycie krzyżowo zbrojonej górą i dołem o gr. 18-20 możliwość bezpośredniego stawiania więźby dachowej.
• Brak klawiszowania.
• Wysoka izolacyjność akustyczna.
• Możliwość dowolnego kształtowania obrysu płyty.
• Gładka powierzchnia od spodu ułatwiająca tynkowanie.

Wady stropów monolitycznych:

• Wyższy koszt o ok 40-50 % niż stropu gęsto żebrowego.
• Wyższe wymagania dotyczące jakości wykonania robot (beton z wytwórni, wykwalifikowani zbrojarze).
• Konieczności wykonania szalunków.

Podsumowując, wybór technologii wykonania stropu zależy od rodzaju konstrukcji, wymagań i możliwości finansowych Inwestora. W każdym wypadku wymagana jest wykonana przez uprawnionego projektanta dokumentacja projektowa i wykonywanie prac w ścisłej zgodności z dokumentacją. W przypadku adaptacji projektów typowych istnieje możliwość przeprojektowania stropu z gęsto żebrowego na monolityczny i odwrotnie.